Mody w Claude Code: co to jest, jak zrobić własny i co mod widzi na Twoim komputerze

1 października 2026 Anthropic dodał do Claude Code mody: małe moduły, które zmieniają, jak Claude Code wygląda i działa. Mod może dorysować panel obok rozmowy, zatrzymać ryzykowną komendę albo dodać własne polecenie. Żeby go zrobić, wystarczy opisać go Claude'owi zwykłym zdaniem. Pokazuję na przykładach, co robią najpopularniejsze mody, zrobiłem też własny, który zakrywa wrażliwe dane na ekranie, i sprawdziłem, co taki moduł może zobaczyć na komputerze.

Z tego artykułu dowiesz się:

• Czym są mody, po ludzku i na przykładach najpopularniejszych modów
• Czym różnią się od hooków, skilli i serwerów MCP
• Gdzie działają: terminal, aplikacja Claude, VS Code, sesje w chmurze
• Jak zrobiłem mod do zakrywania danych i dlaczego pierwsza wersja przepuściła część danych, choć Claude zgłosił, że wszystko przechodzi
• Co mod widzi na Twoim komputerze i czego nie zablokują zwykłe reguły uprawnień
• Ile modów powstało w pierwszych 10 dniach i które są najpopularniejsze

Co to są mody w Claude Code

Claude Code to program, w którym rozmawiasz z Claude'em, a on pracuje na Twoich plikach: pisze, poprawia, uruchamia polecenia. Skill uczy Claude'a, jak ma wykonać zadanie. Mod zmienia sam program: to, co widzisz na ekranie, i to, co się dzieje, zanim Claude coś zrobi. Najbliższe porównanie to wtyczka do przeglądarki: przeglądarka jest ta sama, ale dostaje nowy przycisk, pasek albo blokadę.

Dokumentacja Anthropic definiuje mod jednym zdaniem: to wtyczka, która zmienia, jak Claude Code wygląda i działa. Technicznie to plik JavaScript albo TypeScript z funkcjami, które Claude Code wywołuje przy konkretnych zdarzeniach: gdy wysyłasz wiadomość, gdy Claude ma uruchomić komendę, gdy rysuje odpowiedź na ekranie, gdy kończy turę.

Przy każdym takim zdarzeniu mod może zrobić jedną z trzech rzeczy:

• popatrzeć i przepuścić, na przykład policzyć, ile kontekstu zostało, i pokazać to nad polem wpisywania;
• zmienić, na przykład przerobić tekst, który rysuje się na ekranie, albo dopisać coś do Twojej prośby;
• przejąć, czyli obsłużyć zdarzenie samemu, na przykład wstrzymać rm -rf i zapytać, czy na pewno.

Do tego mod może narysować własny panel, pasek z przyciskami i dodać komendę /coś, która działa bez angażowania Claude'a. Jednej rzeczy nie zmieni: okna z pytaniem o zgodę na uruchomienie narzędzia. Część funkcji samego Claude Code to już mody, na przykład /diff i obsługa plików AGENTS.md.

Tak premierę ogłosiło konto Claude dla programistów:

ClaudeDevs

@ClaudeDevs

·Follow

You can now mod Claude Code: - Change how it behaves - Customize the UI - Swap in your own features Write one with a few lines of TypeScript, or have Claude build it for you. Mods ship inside plugins, so you install them with /plugin in the CLI or desktop app. A few examples:

Wideo z X. Klikając „Odtwórz”, zgadzasz się na połączenie z serwerami X (polityka prywatności).

20:08 · 1 paź 2026

Czytaj 690 odpowiedzi na X

Najlepiej pokazuje to oficjalny film Anthropic. Lydia z zespołu Claude Code prezentuje w nim trzy własne mody: rozkład kontekstu na żywo, panel z agentami i ukrywanie adresów e-mail, dopóki nie najedziesz na nie myszką. Ostatni z nich buduje od zera.

Przykłady: co robią najpopularniejsze mody

Najłatwiej zrozumieć mody na przykładach. Poniżej te, o których w pierwszych dniach mówiło się najwięcej, pogrupowane według tego, co dają. Blast Radius, Token Weather i Replay Theater to przykłady udostępnione przez Anthropic, You should know jest wbudowany w Claude Code, a panel agentów i ukrywanie e-maili Anthropic pokazał w swoim filmie. Reszta to mody społeczności.

Pilnują, żeby Claude czegoś nie zepsuł

• Blast Radius: zanim Claude skasuje folder, nadpisze historię w gicie albo uruchomi migrację bazy, mod go zatrzymuje, pokazuje, co się zmieni, i czeka na Twoje „dalej” albo „anuluj”.
• You should know, wbudowany w Claude Code i domyślnie wyłączony: drugi agent czyta, co pisze Claude, i nad polem wpisywania podsuwa krótką notkę, gdy w długiej odpowiedzi jest coś, co łatwo przeoczyć. Włączasz go poleceniem /plugin enable cc-plugin-you-should-know@builtin.

Pokazują, co się dzieje

• Token Weather: „prognoza pogody” dla pamięci rozmowy nad polem wpisywania, czyli jak bardzo jest zapełniona, plus mały wykres ostatnich 12 tur.
• Replay Theater: komenda /replay przechodzi krok po kroku przez zmiany, które Claude zrobił w plikach w ostatniej turze.
• Panel agentów z filmu Anthropic: lista wszystkich agentów w projekcie obok rozmowy, z uruchamianiem jednym kliknięciem.
• terminal-browser: przeglądarka obok rozmowy. Oglądasz w niej stronę, którą buduje Claude, albo zmiany na GitHubie, bez wychodzenia z terminala.

Oszczędzają limit

• cache-tax: podtrzymuje pamięć podręczną rozmowy w czasie przerw i pokazuje szacowany koszt, zanim wyślesz wiadomość do „wystygłej” pamięci. Claude trzyma rozmowę w krótkiej pamięci, a gdy ta wygaśnie, następna wiadomość każe mu wczytać całą rozmowę od nowa, co zjada limit.
• effortless: sam dobiera poziom effort do prośby, czyli to, jak bardzo Claude ma się postarać, zamiast przełączać go ręcznie.

Zmieniają wygląd i umilają czekanie

• claude-skins: 15 motywów wyglądu, a tabele, kod i wykresy rysuje jako czytelne karty.
• intermission Jarroda Wattsa: gdy Claude pracuje, łączy Cię z wieloosobowym serwerem Dooma, w którym każdy gracz też czeka na swojego Claude'a. To otwarty kod na GitHubie↗, oparty na silniku Odamex z darmową grafiką Freedoom, czyli otwartym odpowiedniku Dooma. Działa na macOS, a wpis o nim ma 465 tys. wyświetleń na X.
• cc-arcade: Tetris i 7 innych gier nad polem wpisywania.

Chronią dane na ekranie

• Ukrywanie adresów e-mail z filmu Anthropic: adres widać dopiero po najechaniu myszką. Zrobiłem podobny mod dla polskich danych z faktury i opisuję go niżej.

Mody są włączone domyślnie od wersji 2.1.287 w terminalu i od 2.1.286 w aplikacji Claude Desktop. W terminalu wersję sprawdzisz poleceniem claude --version, a w aplikacji wpisując /status w zakładce Code.

Mod, hook, skill czy MCP: czym się różnią

Claude Code miał już kilka sposobów dopasowania do siebie. Różnica polega na tym, że skill, hook i serwer MCP działają z zewnątrz: dają Claude'owi tekst, narzędzia albo uruchamiają skrypt obok. Mod działa w środku programu.

Tabela opiera się na porównaniu z dokumentacji modów. Hooki w ustawieniach nie znikają: Anthropic pisze wprost, że nic w nich nie jest wycofywane. Jeśli pierwszy raz słyszysz o skillach, zacznij od tekstu o skillach na przykładzie Notion↗.

Gdzie działają mody

Reakcja na zdarzenia działa wszędzie, gdzie Claude Code wczyta wtyczkę. Rysowanie działa tylko w dwóch miejscach.

Na stronach dokumentacji modów nie ma ani słowa o Cowork, więc nie wiadomo, czy i kiedy mody tam trafią.

Mój mod: wrażliwe dane zakryte na ekranie

Wybrałem przykład, który przyda się każdemu, kto nagrywa ekran, robi zrzuty do posta albo udostępnia ekran na spotkaniu. Mod ma zakrywać w każdej odpowiedzi Claude'a wrażliwe dane: adresy e-mail, numery telefonów, NIP-y i numery kont, czy to w mailu, liście kontaktów, notatce, czy tabeli. Na żądanie ma je odsłaniać. Anthropic pokazał podobny mod na samych adresach e-mail. Ja dodałem polskie formaty.

Warunki: Claude Code 2.1.296 w terminalu, model Opus 5.5 z effort medium, plan Max. Do testu poprosiłem Claude'a o wymyśloną fakturę, bo zbiera wszystkie cztery rodzaje danych w jednym miejscu. Wszystkie dane na zrzutach są fikcyjne.

Pierwsza wersja była gotowa po 2 minutach i 2 sekundach od wysłania prośby. Miała około 80 linii kodu, Claude dopisał do niej testy i zgłosił, że wszystkie sprawdzenia przechodzą. Uczciwie uprzedził o dwóch rzeczach: ciąg 9 albo 10 cyfr bez kontekstu, na przykład numer zamówienia, też zostanie zakryty, a maska obejmuje tylko jego odpowiedzi, nie wynik narzędzi, na przykład wydruk pliku.

Potem poprosiłem o fakturę. Było na niej 9 danych do zakrycia. Trzy w zwykłym tekście pod tabelą, czyli numer konta oraz e-mail i telefon do kontaktu, dostały kropki. Sześć w tabeli sprzedawcy i nabywcy, czyli dwa NIP-y, dwa e-maile i dwa telefony, było widać w całości, choć pasek na dole twierdził, że dane są zakryte:

Wkleiłem drugą prośbę z listą danych, które przeszły. Poprawka zajęła 1 minutę i 57 sekund. Według Claude'a wzorce rozpoznawały dane w tabeli poprawnie, ale terminal rysował tabelę z oryginalnego tekstu, a nie z tego przepisanego przez mod. Teraz mod rysuje taki blok sam. Na tej samej fakturze druga wersja zakryła wszystkie cztery rodzaje danych, a adresy i kwoty zostały widoczne:

Odsłanianie i zakrywanie działa jedną komendą. Tak wygląda to na osobnej, krótszej tabeli z danymi testowymi, po wpisaniu /pokaz-dane:

Z tej próby wyniosłem jedną rzecz ważniejszą od samego moda. Testy, które Claude dopisał, sprawdzały to, co mod oddaje do narysowania, a nie to, co faktycznie pojawiło się na ekranie. Przeszły, a 6 z 9 danych i tak było widać. Mod do ochrony danych sprawdzasz własnym okiem na prawdziwym dokumencie, zanim mu zaufasz. Z tego samego powodu w teście Haiku 5.5 na fakturach↗ liczyłem wynik pole po polu, a nie po komunikacie modelu.

Jeszcze jedno, żeby nie było złudzeń: taki mod zmienia tylko obraz. Claude dalej widzi prawdziwe dane i może ich użyć, na przykład w odpowiedzi do klienta. To ochrona przed zrzutem ekranu i nagraniem, a nie przed modelem.

Co mod widzi na Twoim komputerze

Tu jest część, której nie znajdziesz w większości poradników, a dokumentacja Anthropic pisze o niej wprost. Mod działa z Twoimi uprawnieniami i bez żadnej izolacji: „Mods aren't sandboxed”. Po wczytaniu może:

• czytać i zapisywać pliki wszędzie tam, gdzie Ty, uruchamiać programy i łączyć się z internetem;
• czytać zmienne środowiskowe i pliki ustawień, także klucz API, jeśli tam go trzymasz;
• widzieć każdą Twoją wiadomość i każde wywołanie narzędzia;
• przepisać Twoją prośbę albo wysłać prośbę w Twoim imieniu;
• zatwierdzić wywołanie narzędzia, zanim zostaniesz zapytany;
• zużywać Twój limit, wywołując model.

Trzy rzeczy zaskakują najbardziej:

1. Reguła blokująca plik nie chroni go przed modem. Jeśli w ustawieniach zablokujesz Claude'owi czytanie .env, mod i tak przeczyta ten plik własną funkcją albo uruchomionym programem. Reguły uprawnień dotyczą wywołań narzędzi przez Claude'a, a nie kodu moda.
2. W trybie auto mod może zatwierdzić komendę bez sprawdzenia przez klasyfikator, który normalnie ocenia ryzyko. Może też przepuścić coś, o co pytałaby reguła ask albo co zablokował Twój własny hook.
3. Strażnik nie działa domyślnie na każdym koncie. Wbudowany mod sec-default ładuje się przed modami użytkownika tylko na komputerach z ustawieniami zarządzanymi przez firmę albo na kontach Team i Enterprise. Na planie Pro czy Max i przy logowaniu kluczem API nie ładuje się, jeśli komputer nie ma ustawień zarządzanych.

Anthropic łata to na bieżąco. W wersji 2.1.289 poprawił zakaz dla części złożonej komendy, który na komputerach zarządzanych przez firmę przegrywał z zatwierdzeniem przez mod, a w 2.1.290 przypadek, w którym mod użytkownika mógł sprawić, że strażnik firmy pominie kontrolę. W pierwszych dziesięciu dniach w historii zmian Claude Code pojawiło się kilkadziesiąt wpisów o modach, więc mod napisany dziś może za tydzień wymagać poprawki.

Bywa też mylące słowo „sandbox”. Na blogu i w filmie Anthropic pada, że mod działa „we własnym sandboxie”, a dokumentacja mówi „Mods aren't sandboxed”. Chodzi o dwie różne rzeczy. Kod moda nie ma bezpośredniego dostępu do systemu i wszystko robi przez jeden obiekt $, dzięki czemu da się wypisać, czego dotyka. Uprawnienia ma jednak takie jak Ty.

Jak sprawdzić cudzy mod przed instalacją

Zanim zainstalujesz mod z GitHuba, uruchom claude plugin validate <folder>. Polecenie nie uruchamia kodu, tylko wypisuje, na jakie zdarzenia mod reaguje i czego używa. Tak wygląda wynik dla mojego moda:

❯ ./register.tsx hooks: session.start, command.run{command=pokaz-dane}, ui.render{component=AssistantMessage}, ui.render{component=AbovePrompt}
❯ ./register.tsx gating hook without .catch: command.run{command=pokaz-dane}
❯ ./register.tsx calls: $.command.register, $.state.get, $.state.set, $.ui.invalidate, $.ui.resolve
❯ ./register.tsx state writes: maskuj-dane.isRevealed
❯ ./register.tsx state reads: maskuj-dane.isRevealed
✔ Validation passed with warnings

Na liście nie ma plików ($.fs), programów ($.process), internetu ($.http) ani zmiennych środowiskowych ($.env), więc mod tylko rysuje i pamięta, czy dane są odsłonięte. To wykaz tego, czego mod używa, a nie certyfikat: nie mówi, czy mod działa poprawnie ani czy dobrze zakrywa dane. Pozwala za to szybko zadać właściwe pytanie. Gdy w cudzym modzie do licznika kontekstu zobaczysz $.http.fetch i $.env.get, zapytaj, po co mu internet i Twoje zmienne. Claude Code odmawia wczytania moda, którego wywołań to polecenie nie potrafi odczytać, więc tej listy mod nie ukryje. Ostrzeżenie w wyniku dotyczy obsługi błędów w kodzie, nie bezpieczeństwa.

Ile modów powstało w 10 dni

Zanim mody wyszły, Anthropic wystawił je do dyskusji na GitHubie: propozycja „Function Hooks” pojawiła się 3 września, a wątek zebrał do dziś 253 komentarze. Zabawny szczegół: część komentarzy podpisywali agenci, na przykład „Posted by Claude Fable 5.1 agent on behalf of this account's owner”, a jeden z uczestników zauważył, że wątek proszący o ludzką opinię to w dużej mierze instancje Claude Code rozmawiające ze sobą.

Po premierze ruszyło szybko. Dziesięć dni po premierze społecznościowy katalog awesome-claude-code-mods↗ miał ponad 3 tysiące wpisów (3088 według skanu z 10 października). To liczenie autorów katalogu: mogą w nim być duplikaty i kopie, a część modów powstała jeszcze przed premierą, gdy dało się je testować. Publicznych liczb instalacji nie ma, więc popularność widać tylko po gwiazdkach na GitHubie i zasięgach postów.

Zasięgi w mediach społecznościowych zbierają przede wszystkim zabawki, jak Doom w czasie czekania. Do codziennej pracy ludzie wybierają co innego. Przejrzałem 127 wątków o modach na Reddicie z czterech forów o Claude (pomiar 11.10): gry i maskotki to najczęstszy typ pokazywanych projektów (33 ze 127), ale w wątkach, w których ludzie polecają sobie mody, w 7 na 9 pada licznik limitów, kontekstu albo pamięci podręcznej. Najwyżej oceniony wpis tygodnia na r/ClaudeCode to wyświetlacz USB na biurku, który pokazuje limity Claude'a↗, zrobiony przy okazji testowania modów. Najczęstsze narzekania to „przecież to tylko hooki i skille” (9 wątków), mody, które nie działają wszędzie, na przykład w VS Code (8), i brak izolacji (6). Przykłady modów Anthropic leżą w repozytorium claude-code-playground, udostępnione „as they are, without support”.

Ciekawie wypadł mod wbudowany „You should know”: post Anthropic o nim ludzie zapisali na X częściej niż samo ogłoszenie modów, około 16,8 tys. zakładek wobec 13,6 tys. Samo ogłoszenie ma 4,45 mln wyświetleń, około 3,5 raza więcej niż przewodnik po Sonnet 5.5 z tego samego konta (pomiar 11.10).

Ciekawostka na koniec: w oficjalnym katalogu wtyczek na claude.com, na 333 wpisach, nie znalazłem ani jednego opisanego jako mod. Anthropic dopuszcza mody w katalogu, ale ekosystem żyje na razie na GitHubie.

Podsumowanie

Mody to najmocniejsza zmiana w Claude Code od czasu skilli: każdy może przerobić program pod siebie zwykłym zdaniem, a dziesięć dni po premierze katalog społeczności miał ponad 3 tysiące wpisów. Mój mod do zakrywania danych powstał w dwie prośby i niecałe cztery minuty pracy Claude'a. Pierwsza wersja pokazała jednak, że zielone testy nie znaczą, że dane są zakryte. Cudze mody traktuj jak program instalowany na komputerze, bo tym właśnie są: sprawdź claude plugin validate, przeczytaj kod i instaluj tylko od autorów, którym ufasz.

Jak radzą sobie same modele, którymi pracuje Claude Code, sprawdzałem w tekstach o Opus 5.5↗ i Sonnet 5.5↗.

Nowe modele i narzędzia AI zbieram też w newsletterze: co dwa tygodnie, zawsze z cytatem i źródłem. Zapis jest na dole strony.

Kod mojego moda

Cały mod w drugiej wersji to około 95 linii w dwóch plikach i drugie tyle testów. Najważniejsza część to wzorce, po których rozpoznaje dane. Jeśli chcesz zrobić podobny mod, wklej Claude'owi prośbę z kroku 1 i ten plik jako punkt wyjścia. Publikuję wzorce zakrywania, a nie kompletny mod do instalacji: razem z prośbą pozwalają wygenerować podobny. Kod działał na Claude Code 2.1.296, a API modów zmienia się z wydania na wydanie.

export const KROPKI = '••••••••'

// Kolejność ma znaczenie: dłuższe numery (konto) przed krótszymi (NIP, telefon),
// żeby fragment konta nie został wzięty za telefon.
const WZORCE: readonly RegExp[] = [
  // e-mail
  /[A-Za-z0-9._%+-]+@[A-Za-z0-9-]+(?:\.[A-Za-z0-9-]+)*\.[A-Za-z]{2,}/g,
  // konto: 26 cyfr, opcjonalnie PL, ze spacjami w grupach po 4 albo bez
  /(?<![\p{L}\d])(?:PL\s?)?\d{2}(?:\s?\d{4}){6}(?!\d)/gu,
  // NIP: 10 cyfr, z myślnikami (3-3-2-2 albo 3-2-2-3) albo bez
  /(?<![\p{L}\d-])(?:\d{3}-\d{3}-\d{2}-\d{2}|\d{3}-\d{2}-\d{2}-\d{3}|\d{10})(?![\d-])/gu,
  // telefon: 9 cyfr, opcjonalnie +48 / 0048, grupy 3-3-3 albo 2-3-2-2 albo ciągiem
  /(?<![\p{L}\d+])(?:(?:\+|00)48[\s-]?)?(?:\d{3}[\s-]?\d{3}[\s-]?\d{3}|\d{2}[\s-]\d{3}[\s-]\d{2}[\s-]\d{2})(?![\d-])/gu,
]

export const maskuj = (text: string): { text: string; count: number } => {
  let count = 0
  let out = text
  for (const wzorzec of WZORCE) {
    out = out.replace(wzorzec, () => {
      count += 1
      return KROPKI
    })
  }
  return { text: out, count }
}

Wzorce obejmują opisane formaty, ale nie wszystkie możliwe zapisy. Sprawdziłem je na kilku przypadkach brzegowych i nie zakrywają: e-maila z polskimi literami (jan@żółw.pl), telefonu w nawiasach ((22) 123-45-67), NIP-u zapisanego razem z przedrostkiem (PL5271048831) i konta z małym pl. To zakrywanie wybranych pól, a nie pełna anonimizacja dokumentu.